İnsandır şeirimin
ilki və qurtaracağı.
İnsandır şeirimin
Odu, ocağı.
İnsandır yer üzünün
Çiçəklərdən əzəl bəzəri.
İnsandır, insandır
Şeirimin rişəsi, özəyi.
İnsanların hamısı-
cavanı da, qocası da,
qarası da, sarısı da,
İnsanların azadı da,
dustağı da,
narahat ömrümün döyüntüsüdür,
İnsandır düşüncəm də, nəfəsim də.
İnsandır nəğməm də, titrəyən səsim də..
İnsanlarsız nə dəniz, nə sahil, nə qaya?
İnsanlarsız nəyə lazımsan, dünya?
1981